Bununla birlikte, çocuklar parayla ilgili tutumlarını ders kitaplarından değil, evde gördüklerinden öğreniyor. Acil durum tasarruf planı üzerine hazırladığımız bu bölümde yaş gruplarına göre harçlık, biriktirme ve bekleme becerisi konularını ele alıyoruz.
Uygulamada, maliyetleri kıyaslamanın en sağlıklı yolu, aynı tutar ve aynı vade için basit bir tablo hazırlamaktır. Bu tabloda sadece oranlar değil, yıl sonunda cebe giren tutar da yer almalıdır. Acil durum tasarruf planı konusunda kararı bu net tutar belirlemelidir.
Finansal ürünlerin çoğu belirli mevzuat hükümlerine ve vergilendirme kurallarına tabidir. Stopaj oranı, istisna tutarları ve beyan yükümlülüğü ürün türüne göre değişir. Acil durum tasarruf planı ile ilgili karar vermeden önce güncel mevzuat kontrol edilmelidir.
Sıklıkla, sözleşmelerin küçük puntolu bölümleri genellikle en kritik maddeleri barındırır. Cayma hakkı, temerrüt koşulları ve tek taraflı değişiklik yetkisi bu maddeler arasındadır. Acil durum tasarruf planı konusunda imza atmadan önce bu bölümlerin okunması ileride doğacak tartışmaları önler.
Yanıtların tek doğrusu yoktur; kişisel durum değiştikçe cevap da değişir. Acil durum tasarruf planı ile ilgili genel bilgiyi kendi rakamlarınızla test etmek en sağlıklı yoldur.
Para kararları çoğu zaman tek kişinin değil hanenin kararıdır. Acil durum tasarruf planı ile ilgili beklentileri eş ya da aile bireyleriyle açıkça konuşmak, sonradan çıkan sürprizleri büyük ölçüde azaltır.
Nominal artış her zaman gerçek kazanç anlamına gelmez. Acil durum tasarruf planı ile ilgili sonuçları enflasyondan arındırarak değerlendirmek, gerçek alım gücünüzü görmenizi sağlar.
Tek para biriminde yoğunlaşmak dalgalı dönemlerde riski artırır. Acil durum tasarruf planı konusunda dağılımı önceden belirlemek, panik anında karar vermekten daha güvenlidir.
Öte yandan, genel kabul gören ölçü, zorunlu aylık giderlerinizin 3 ila 6 katıdır. Düzensiz gelirli veya tek gelirli hanelerde bu süreyi 9 aya kadar uzatmak mantıklıdır. Bu fon yatırım değil güvenlik yastığı olduğu için vadesiz veya kolay bozdurulabilen hesaplarda tutulmalıdır.
Çoğu durumda, en yaygın çözüm, ortak giderler için gelir oranında katkı yapılan tek bir hesap açmak ve kişisel harcamaları ayrı hesaplarda tutmaktır. Böylece hem kira, fatura, market gibi kalemler garanti altına alınır hem de kimse her harcaması için hesap vermek zorunda kalmaz. Ayda bir kez kısa bir para sohbeti yapmak, biriken küçük anlaşmazlıkların büyümesini engeller.
En yaygın hata, birikimi ay sonunda artan paraya bırakmak ve yıllık ödenen sigorta, vergi gibi kalemleri bütçeye yazmamaktır. İkinci sık hata, gelir arttığında harcamaları aynı hızda büyütmektir. Üçüncüsü ise acil fon oluşturmadan riskli yatırıma girip zorunlu anda zararına satış yapmaktır.
İlk adım, gelir ve giderlerinizi en az üç aylık bir dönem için kayıt altına almaktır. Paranızın nereye gittiğini net şekilde görmeden bütçe planı yapmak tahmine dayalı kalır. Banka ekstreleri ve kredi kartı dökümleri bu çalışma için en güvenilir kaynaktır.
Buraya kadar anlattıklarımız bir başlangıç çerçevesi; yatırım fonu kavramını kendi tasarruf hedeflerinize göre yeniden ölçeklendirdiğinizde sonuç çok daha gerçekçi olacaktır.